tarafından Helezon Editor | Nis 1, 2026 | Edebiyat, Hikaye, Son Sayi
Şimdi harap hâlde olduğuma bakmayınız efendim. Ben de ezelden beri böyle değildim elbet. Böyle boyaları dökülmüş, döşemeleri çökmüş, kiremitleri çürümüş, bahçesini çalılar bürümüş bir virane değildim. Bir zamanlar bu semtin en alımlı, en cici eviydim. Ne zaman mı?...
tarafından Helezon Editor | Nis 1, 2026 | Edebiyat, Hikaye, Son Sayi
İlk görev yeri olacaktı, çok heyecanlıydı. Yolculuk biraz uzun ve zahmetli geçmişti. Nihayet köy minibüsünden inmiş, toprak yola ilk adımını atmıştı. Şoför, kontağı kapatmadan önce genç öğretmene; “Her sabah şehre saat beşte gider, on ikide dönerim. Bir ihtiyacın...
tarafından Helezon Editor | Mar 1, 2026 | Çeviri, Edebiyat, Hikaye
Çeviri: Abdulaziz RAHİM Bu yıl da alaca düvemiz kısır kaldı. Babam: “Artık olmadı. Çocuklarım, süt gelecek diye beklemekten gözleri kapıda kaldı; bu uğursuzu kesip yerine bir şeyler yapacağız.” dedi. Ertesi gün, sabahın pek erken saatinde evimize kasap geldi. “Hayvan...
tarafından Helezon Editor | Mar 1, 2026 | Edebiyat, Hikaye
Kesme tahtasının üzerindeki bıçak, bir giyotin gibi sertçe inip kalkarak mutfağı, duyguların savaş alanına çeviriyordu. Soğanın kıyılması ve ortaya çıkan koku, Zehra’nın bahane arayan sulu gözlerinin âdeta imdadına yetişiyordu. Bıçağın tahtanın üzerindeki ritmik...
tarafından Helezon Editor | Şub 1, 2026 | Edebiyat, Hikaye
Şehir, akşam güneşinin son ışıklarıyla vedalaşırken, kafede sakin bir şarkı çalıyordu. Kafe bu saatlerde alabildiğine tenhaydı. Bu boşluğun içerisinde iki kişi aynı masada oturuyor ama birbirlerine sadece bakıyorlardı. Yüzlerindeki ifadesizlik, yan yana olmalarına...
tarafından Helezon Editor | Şub 1, 2026 | Edebiyat, Hikaye
Belirsiz bir panikle, elini gömleğinin göğüs cebine götürdü. Aynı hızla başını eğdi ve gözüyle de kontrol etti. Kalemini hep oraya koyardı. Bu sefer eli bir boşluğa düşmüştü. Gözüne de parlak kapağı çarpmıyordu. Mürekkebini yeni doldurduğu dolma kalemi, çıkarken almak...
