tarafından Helezon Editor | Nis 1, 2026 | Edebiyat, Hikaye, Son Sayi
Şimdi harap hâlde olduğuma bakmayınız efendim. Ben de ezelden beri böyle değildim elbet. Böyle boyaları dökülmüş, döşemeleri çökmüş, kiremitleri çürümüş, bahçesini çalılar bürümüş bir virane değildim. Bir zamanlar bu semtin en alımlı, en cici eviydim. Ne zaman mı?...
tarafından Helezon Editor | Mar 2, 2025 | Edebiyat, Hikaye
Her gün alışkın olduğu üzere, dağınık bir evi sabahleyin nasıl bıraktıysa akşam aynı şekilde teslim alıyordu. Mutfakta biriken birkaç kahve fincanı, salondaki kanepenin üzerine dünden çıkardığı elbiseleri, orta sehpada unutulmuş atıştırma tabakları… ...
tarafından Helezon Editor | Ara 1, 2024 | Edebiyat, Hikaye
07.00 Alarmına sadık bir saat gibi tık diye uyandı. Acıyan gözlerini eliyle ovuşturdu, hâlâ uykusu vardı. Bebeğini emzirmek için gece kim bilir kaç kez uyanmıştı, hesaplayamadı. Büyüğünün korkuları da bonustu. Gece boyunca iki oda arasında mekik dokuyordu....
tarafından Helezon Editor | Kas 1, 2024 | Edebiyat, Hikaye
Uzun süredir oturduğu kanepeden nihayet kalktı ve pencerenin kenarında duran masaya geçti. Masanın sağ tarafında sevdiğinden gelen mektuplarla dolu küçük bir kitaplık, sol tarafında da dışarıdaki güzel bahçeye bakan bir pencere vardı. Kimi zaman gelen mektupları...
tarafından Helezon Editor | Ağu 1, 2024 | Edebiyat, Hikaye
Şehrin geniş ve ışıklı caddesinde yürürken bir taraftan da yabancısı olduğu hayatını düşünüyordu. Arabalar hızla yanından geçiyor; geride bıraktığı rüzgâr, kadının saçlarını savuruyordu. Anlamsız bir yerde, anlamsız ilişkiler yaşıyordu. Bu anlamsızlık, bu yabancılık...
