Beş kardeşiz; dört duvar, ara yerde bir de ben,
Satır satır geceye, kalemimle irde ben.
Vurur bazen bir hayal, bazen altımda hamal;
Zaman örsü üstünde, dövülen demir de ben.
Akıl sur, yürek tennur, her biri bir serazat;
Bulursan Kaf ardını, pazar pazar yara sat.
Her uğrak susuz göze, mekik mekik arasat!
Kâh arustak kâh kapı, uzanmış sedirde ben.
Pranga akıl sanır, azat çantada keklik;
Şaşmaz anın bekçisi, ölüm düşürdü tetik.
Bütün derinlikleri yutar bir acar delik,
Dünya denen çapsız çark; gök örtü, kabir de ben.
Tutan elden bilirim, nasıl kanatsız ağma!
Bir tek beka gülüne, bütün çiçeğim yağma.
İçerim bahçe bahçe, şakır kelamsız nağme;
Kalp avucu içinde, niyazdaki sır da ben.
Heves kaskatı lokma, hep içime oturmuş;
Göz adımı ufuklar, bir arpa boyu turmuş.
Son dakika nabzımın attığı yerde durmuş
Art arda geçer gölge, bulabilsem nerde ben…
Çok derinlikli..
Çok duygulu..
Çok güzel şiir
Allah razı olsun
Yüreğine sağlık
Benlik herhalde şiir tadında bu kadar güzel anlatılabilirdi.
Dünya sürgününde hasret yüklü bir yürek yolcusu dur İnsan…Özü olmayan ın sözü olur mu.
Tutan elden bilirim, nasıl kanatsız ağma ! Bir tek beka gülüne, bütün çiçeğim yağma…
Derken , mızrabını yürek teline dokundurmuş..
sayın Tahsin bey , kıymetli kardeşim yolun şehrah, ve aydınlık olsun….
Sema yerlikaya
Satır aralarında tanımadığım kelimelerle güreşirken, içimde bir yer ansızın açılıyor. Sanki her harf ayrı bir kapı ve sen anahtarlarını cebinde taşıyorsun. Okudukça savruluyorum ama hoş bir savrulma bu; rüzgâr sert değil, tam yüzümü serinleten cinsten.
Kalemine ve emeğine sağlık çok güzel olmuş