Her şey şiir olmalı bu gece!
Zaman nazımdan bir nehre dönüp
asude akmalı…
Sonra suyun saflığında kaybolmalı.
Altın sarısı bir yaprak,
her saat başı dalgalarda,
lahzaya nakış nakış
taçlar takmalı!
Her şey şiir yazmalı bu gece!
Dolunay, yaldızlı halesine
methiye düzmeli…
Arka bahçe, siyah benli lalesine
ağıt yakmalı!
Yıldızlar mısra mısra akmalı,
göğün sırlı efsanesine.
Venüs, gizemli hanesine çekilmeli
bir başka nazlı, bir başka işveli—
Sırma kakmalı bulutlar,
gizlenmeli mazmunun sinesine
ve sanatlara bakmalı!
Her şey şiir demeli bu gece!
Şimşekler abartmalı mecazları,
yağmur düşmeli ince ince—
Toprağın bağrına inince
huzura ermeli damlalar…
Bir esinti gelince,
gönülden ilham;
berceste olmalı bütünüyle akşam.
Her şey şiire kanmalı bu gece!
Harfler inci olup bezenmeli,
sedeften ninniler söylemeli
sallanan beşiklere…
Nilüferler masalla uyumalı,
kuğular, yosun tutmuş fabllarla
yeniden hayata uyanmalı.
Kalemler rengârenk kuşanmalı:
Mürekkeple boyanmalı her hücre;
beyan ufku doğunca fecre,
Güneş şiirle gülmeli,
sabaha gülünce.